Alhierd Bacharewicz

jest białoruskim pisarzem i jednym z najwybitniejszych współczesnych pisarzy białoruskojęzycznych. Urodził się w 1975 roku w Mińsku, przez pewien czas mieszkał w Hamburgu, a do Mińska powrócił w 2013 roku. Jest autorem licznych powieści, zbiorów esejów i tomiku wierszy. W 2017 roku jego najważniejsza i najsłynniejsza powieść, Psy Europy, została wydana na Białorusi i zdobyła nagrodę „Książka Roku”. W 2022 roku powieść została wystawiona w Londynie przez Belarus Free Theatre oraz w Paryżu, Berlinie i Adelajdzie. 

W 2024 roku ukazało się niemieckie tłumaczenie Psów Europy Thomasa Weilera, które zdobyło Nagrodę Paula Celana. W 2025 roku Bacharewicz otrzymał Lipską Nagrodę Porozumienia Europejskiego, wręczoną mu na Międzynarodowych Targach Książki w Lipsku. 

Pod koniec 2020 roku, po udziale w masowych protestach i opublikowaniu eseju o białoruskim faszyzmie, Bacharewicz wyemigrował z Białorusi, mieszkał w Austrii i Szwajcarii, a następnie osiadł w Berlinie. Wszystkie jego książki są obecnie zakazane na Białorusi, a trzy z nich widnieją na liście materiałów ekstremistycznych. 

Wydał ponad 20 książek, a jego utwory zostały przetłumaczone na język polski, niemiecki, angielski, szwedzki, ukraiński, francuski i rosyjski. Po polsku ukazały się dotąd Mały leksykon medyczny według Bacharewicza, zbiór opowiadań Przeszukanie w muzeum, zbiór Talent do jąkania się oraz powieść Sroka na szubienicy (nominowana do Środkowoeuropejskiej Nagrody Angelus w 2022 roku).