Najnowsza książka Macieja Płazy Kasperl i Margit to książka niezwykła—balansująca między baśnią, horrorem ludowym a filozoficzną przypowieścią o samotności i pamięci. Akcja powieści rozpoczyna się w 1903 roku w Poznaniu. Wśród miejskiej biedoty przychodzi na świat Kasperl—analfabeta obdarzony niezwykłym słuchem muzycznym i talentem do pakowania się w kłopoty. Jego znakiem rozpoznawczym stają się akordeon i uliczny śpiew. Po drugiej stronie miasta dorasta dziewczynka z bogatej rodziny, która po obejrzeniu teatralnego spektaklu postanawia zostać aktorką. Z czasem przybiera imię Margit i wyrasta na gwiazdę berlińskiej sceny. Tytułowi bohaterowie są postaciami zagubionymi, naznaczonymi losem, próbującymi odnaleźć sens w rzeczywistości przesyconej cierpieniem i tajemnicą. Płaza buduje historię rozpiętą na trzy dekady, prowadząc czytelnika przez okres ogromnych przemian społecznych i politycznych. Wielka wojna, powstanie wielkopolskie, narodziny nazizmu, rozwój popkultury i nowoczesności—wszystko to tworzy monumentalne tło dla losów bohaterów. Autor buduje atmosferę, w której ważniejsze od wydarzeń stają się emocje, obrazy i ukryte znaczenia. Język powieści jest wspaniały i wymagający-taki jak lubię najbardziej. Płaza pisze niezwykle plastycznie, momentami wręcz poetycko. Opisy Poznania, Berlina, Salzburga działają na wszystkie zmysły i ma się wrażenie, że wiruje się pośród meloników, fraków, korali i słucha opowiastek szeptanych na ulicach; że czuje się krople deszczu znad Warty, Gąsawki i Sprewy; słyszy się klaksony automobili i takty klarnetowo-skrzypcowe ulatujące z otwartych okien. Autor mistrzowsko stylizuje narrację na gwarę poznańską, dodając tym samym autentyczności epoce i bohaterom. Świat przedstawiony przez pisarza jest niezwykle szczegółowy, pełen historycznych odniesień i kulturowych znaczeń. Skupienie i cierpliwość są wskazane przy tej lekturze, by nie uronić najmniejszych niuansów. Kasperl i Margit nie będzie książką dla każdego. Osoby oczekujące dynamicznej akcji będą zawiedzione, ale czytelnicy ceniący literaturę ambitną, niejednoznaczną, pełną symboli, emocjonalną i okraszoną malowniczymi opisami będą zachwyceni. Mnie ta powieść oczarowała, zachwyciła i podczas czytania delektowałam się każdym słowem. Serdecznie dziękuję autorowi za wspaniałe doznania czytelnicze:)