„Złoty spadochron” to debiutancka powieść Katarzyny Gołdy, byłej oficer polskiego kontrwywiadu. Nie jest to jednak pierwsza proza stworzona przez autorkę, gdyż ma ona koncie opowiadania publikowane w różnych czasopismach i antologiach, a także nagradzane w ogólnopolskich konkursach. I nie da się ukryć, że ten wypracowany warsztat literacki widać w „Złotym spadochronie”. To thriller, w którym odnajdziemy też elementy kryminału, powieści obyczajowej oraz psychologicznej. Akcja rozgrywa się na różnych płaszczyznach czasowych, które są ze sobą ściśle powiązane. Żeby jednak poznać w pełni te związki, trzeba uzbroić się w cierpliwość. Nie jest to trudne, bo - dzięki pełnej zwrotów akcji – całość pochłania się jednym tchem. Akcja wciąga już od pierwszych stron. Jest czerwiec 2019 roku. Ewa, matka dwójki dzieci, po zmroku szuka w dyskontowym kontenerze wyrzuconej żywności. Jeszcze niedawno nie musiała tego robić. Miała dobrze płatną pracę i męża. Teraz jednak może liczyć tylko na siebie… Planując, co zrobi ze znalezionymi w kontenerze butami, Ewa odkrywa coś jeszcze. A raczej kogoś, bo to zwłoki mężczyzny. Ze znalezionego dokumentu wynika, iż jest to pracownik Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, niejaki Krzysztof Zalewski. Kobieta znała go jednak pod zupełnie innym nazwiskiem… Równolegle z dalszymi, pełnymi kolejnych niespodzianek, losami Ewy, śledzimy perypetie porucznik Bogny Bohr i innych osób pracujących w ABW. To jednak Bogna wysuwa się tu na plan pierwszy, gdyż skrywa pewną tajemnicę i od początku daje się poznać jako niepokorna podwładna naczelnika Cyryla Drobiny. Obserwujemy relacje między koleżankami i kolegami z pracy, chociaż łatwiej ich chyba nazywać partnerami, bo bywają sytuacje, w których muszą na sobie polegać. Kwestia zaufania jest w tej „branży” niezwykle ważna. Jego brak, podejrzliwość i ostrożność widać tu na każdym kroku, zarówno między równoprawnymi pracownikami, jak i na poszczególnych stopniach zawodowej hierarchii. Jaką tajemnicę poznała Bogna? I co wspólnego z tym ma mężczyzna, który przed laty schował coś w altance działkowej? A także znaleziony w kontenerze trup? Te i inne pytania mnożą się wciąż, nawet wówczas, gdy stosunkowo szybko dowiadujemy się, iż za jedną z tajemnic jest wielka afera z czasów PRL-u, czyli operacja „Żelazo”. Przeszłość wciąż przeplata się w tej powieści z teraźniejszością, co wzmaga niepokój i podnosi napięcie. Dzięki temu odwraca się kartki z szybkością karabinu maszynowego! A potem… Potem przychodzi czas na zaskakujące zakończenie, co jest jednym z walorów książki. Do zalet na pewno należą też kreacje postaci – wyraziste, dynamiczne, przekonujące, nieraz intrygujące swoją tajemniczością i niejednoznacznością. To, że poznajemy nie tylko zawodowe, ale i prywatne życie bohaterek i bohaterów, ubarwia fabułę. Osobiście bardzo lubię i cenię thrillery oraz kryminały z wątkami obyczajowymi, a tutaj jest ich pod dostatkiem. Mocną stroną „Złotego spadochronu” jest też psychologizm postaci. Ta powieść to bardzo dojrzały debiut – i tematycznie, i warsztatowo. Autorka umie nie tylko zaciekawić brawurową akcją, podnosząc czytelniczą adrenalinę, ale i skłonić do refleksji. Mimo poważnej tematyki jest tu też miejsce na odrobinę inteligentnego poczucia humoru, na przykład we fragmentach poświęconych naczelnikowi Drobinie, jego marzeniach zawodowych i relacjach z siostrą. POLECAM z czystym sumieniem! I czekam na kolejną powieść autorki, bo to nowy, interesujący głos w polskiej literaturze. BEATA IGIELSKA

#Złotyspadochron @katarzyna_golda_autorka to debiutancki thriller osadzony w realiach służb specjalnych. Historia jest dynamiczna, wielowątkowa i pełna zwrotów akcji, ale jednocześnie bardzo wiarygodna. Mam poczucie, że właśnie dzięki doświadczeniu autorki wszystko brzmi autentycznie. Katarzyna Gołda była agentką służb specjalnych i wyraźnie czuć, że zna ten świat od środka – zarówno mechanizmy działania, jak i psychologię ludzi funkcjonujących w tak wymagającym środowisku. Sama fabuła od pierwszych stron wciąga w świat tajnych operacji, napięcia i decyzji, które mogą mieć poważne konsekwencje. Bohaterowie muszą mierzyć się nie tylko z zagrożeniami zewnętrznymi, ale także z trudnymi wyborami, lojalnością i presją, jaka towarzyszy pracy w służbach. Nie chcę jednak zdradzać zbyt wielu szczegółów, bo ogromną frajdą w tej książce jest właśnie stopniowe odkrywanie kolejnych elementów historii i samodzielne przeżywanie zwrotów akcji razem z bohaterami. Ciekawym elementem jest także nawiązanie do słynnej afery „Żelazo” z czasów PRL. Przyznam szczerze, że wcześniej nigdy o niej nie słyszałam, więc tym bardziej zaciekawiło mnie, że autorka sięgnęła po taki historyczny kontekst. To sprawia, że książka nabiera dodatkowej głębi i pokazuje, jak wydarzenia z przeszłości mogą wciąż rzucać cień na współczesność. Podczas lektury szczególnie doceniłam sposób budowania napięcia oraz klimat niepewności, który towarzyszy czytelnikowi niemal od pierwszych stron. Autorka potrafi wciągnąć w opowieść i sprawić, że trudno odłożyć książkę. Kolejne rozdziały odsłaniają nowe elementy układanki, a czytelnik stopniowo zaczyna rozumieć, jak skomplikowana jest rzeczywistość, w której działają bohaterowie. Jestem naprawdę pod wrażeniem, że to dopiero początek literackiej drogi autorki. Historia a pokazuje duży potencjał i ogromną świadomość gatunku. Jeśli jej kolejne książki będą na podobnym poziomie, to z pewnością po nie sięgnę. Współpraca barterowa z @wydawnictwoliterackie