Nowa książka Agnieszki Stelmaszczyk „Zagubiona przesyłka" otwiera cykl "Niesamowite przygody Bereniki Szprot". Czyta się ją jednym tchem, nawet będąc dorosłym odbiorcą. Przyznam, że połknęłam całość z dużymi emocjami i już czekam na kontynuację. Berenika, nazywana Szprotką, jest ciekawą świata, inteligentną i wrażliwą dziewczynką. Bardzo interesuje ją przyroda i swoją wiedzą na jej temat mogłaby zawstydzić nie tylko rówieśników. Gdy pewnego dnia na drodze Szprotki staje energiczna Amelia Zefir, pilotka samolotu i szefowa Eskadry Podniebnych Podróżników, życie dziewczynki nagle się zmienia – zaczyna się ciąg przygód, które nie zawsze są bezpieczne. Berenika zostaje asystentką Amelii i wyrusza wraz z nią w podróż życia. Podczas tej eskapady spotyka postacie, w których istnienie nie wierzą dorośli. To między innymi elfy i jednorożce! Żyją one w ośrodku, który jest azylem dla skrzywdzonych, rannych i zagubionych magicznych stworzeń. A to dopiero początek niesamowitych przygód, podczas których Szprotka w towarzystwie nowych przyjaciół będzie poznawać i ratować przyrodę, odkrywać nieznane dotychczas miejsca i tajemnice. Na swojej drodze spotka też czarne charaktery i przekona się, że nie każdemu można ufać. Całość napisana jest bardzo dynamicznie, akcja okazuje się nieprzewidywalna, a mali i duzi bohaterowie wciąż muszą mierzyć się z nowymi zadaniami, więc podczas lektury nie sposób się nudzić. Kartki odwraca się z niecierpliwością, niezmiennie kibicując Berenice. Emocje często sięgają zenitu i to na pewno jedna z największych zalet książki. Innym plusem jest edukacyjny charakter książki – wraz z bohaterami poznajemy przyrodę i jej sekrety, a specjalnie zaprojektowane strony w ciekawy, przystępny sposób opisują faunę i florę, także tę, która na pierwszy rzut oka może wydawać się pospolita. Pospolite w opowieści Agnieszki Stelmaszyk nic jednak nie jest. Także forma okazuje się oryginalna i interesująca – oprócz narracji trzecioosobowej mamy obszerne fragmenty będące notatnikiem, czyli osobistymi zapiskami Szprotki. Jeśli dodamy do tego wspomniane ciekawostki i liczne, barwne, współgrające z treścią ilustracje Oli Woldańskiej – Płocińskiej, to mamy czytelniczą ucztę na najwyższym poziomie. A dochodzą do tego jeszcze inne walory, bo książka ma piękne, głębokie przesłanie; uczy szacunku dla przyrody, empatii przyjaźni oraz życiowej zaradności. Nie jest to banalna bajka o wyidealizowanym świecie, gdyż autorka pokazuje, iż istnieje na nim zło, także w ludzkiej skórze (a może nawet przede wszystkim), ale jednocześnie uczy, jak się przed nim bronić, jak pokonywać życiowe trudności, pomagać innym, nie tracąc przy tym zapału i dobrego samopoczucia. Humor to nieodłączny element książek pisarki – i tu odnajdziemy go w najlepszym wydaniu. POLECAM SZCZERZE (i czekam na kolejne przygody Bereniki oraz jej małych i dużych przyjaciół).