Antoni Kępiński – lekarz, psychiatra, lecz przede wszystkim człowiek. Człowiek obdarzony niezwykłą umiejętnością nawiązywania kontaktu ze swoimi pacjentami, poprzez co coraz głębiej wnikał w ludzkie problemy i słabości, z którymi borykamy się w trudnych chwilach. Wiedza wyniesiona z takich kontaktów poparta własnymi doświadczeniami zaowocowała napisaniem wielu publikacji, m.in. książki pt. Lęk.

Antoni Kępiński w swojej książce ukazuje różne rodzaje lęków, które dotykają nas wszystkich. Książka ta jest zrozumiała, w przeciwieństwie do wielu innych publikacji poświęconych tematyce lękowej, a napisanych w sposób niezbyt przystępny dla przeciętnego czytelnika. Osoba czytająca dzieło Kępińskiego odnosi wrażenie, iż zwiedza nieznaną budowlę, z dosyć sporą ilością ciemnych pomieszczeń. Z czasem jednak kolejne pomieszczenia wypełnia jasne światło, a to głównie dzięki autorowi, który spaceruje po owym budynku z czytelnikiem objaśniając genezę, rodzaje i typy lękowe dręczące nas, na co dzień. Dodatkowo w dziele Kępińskiego przedstawionych zostało wiele form ekspresji i symboliki lęku mających miejsce w dziejach kulturowych. W literaturze, bowiem, począwszy od tragedii greckich, poprzez kolejne lata, aż po czasy dzisiejsze obraz związany z lękiem i trwogą stanowił artystyczny sposób zobrazowania tragizmu ludzkiego losu. Podobnie było ze sztuką oraz wieloma innymi pokrewnymi dziedzinami.

Dla kogo jest ta książka? Myślę, że przede wszystkim dla osób, które zainteresowane są powiększaniem i zgłębianiem swojej wiedzy na tematy związane z lękiem. Uważam, iż pomimo upływu czasu, jaki minął od momentu napisania tej książki, informacje w niej zawarte są nadal aktualne. Świadczy to w dużej mierze o geniuszu i umiejętności wnikliwego spojrzenia na człowieka przez Antoniego Kępińskiego.